Ayahuasca deel 2: de intergratie

Categorieën Psychedelica,Spiritualiteit

Ik vond het moeilijk om alles te horen. Ik weet hoe een psychose werkt, en dat ik dingen kan geloven die eigenijk onbewuste angsten en verlangens vertegenwoordigen. Wat ik aan de andere kant van psychoses heb geleerd, is dat een ogenschijnlijke waan een diepere waarheid kan bevatten, die pas veel later duidelijk wordt door goede intergratie, gesprekken met mensen, schrijven en nadenken. 

Wat ik ook lastig vond is dat ze zei dat ik alles mag eten omdat elk dier zich graag voor me opoffert en dat mijn energie bijvoorbeeld van een godin komt van de Irokezen. Is dat een onbewust verlangen om specialer dan andere mensen te zijn? Om gezien te worden door iets groters dan mezelf? Of een reflectie van wie ik al ben van binnen? Vaak zien mensen wat ze graag willen zien, ook ik. Maar het enige wat ik kan doen is mijn best, wat ik ook wel of niet weet. En vertrouwen op mijn hart.

Maar wat het ook is, een spiegel van mezelf, of Moeder Aarde die tegen me praat, of misschien een combinatie van die twee, dat maakt me niet zoveel uit. Uit deze reis heb ik wel geleerd dat ‘De Waarheid’ niet bestaat , net zo min dat er iets als goed of fout bestaat. Alles wil geleefd worden, en ik mag me daar helemaal aan overgeven. Alles filtert zichzelf ter zijner tijd uit. Zoals op het kaartje stond wat ik trok; ‘wat waar is, dat blijft’. De waarheid is niet statisch maar iets wat zich continu verdiept en ontwikkeld. Ayahuasca geeft een eerste aanzetje, en de rest volgt vanzelf. Als ik alles durf toe te laten, gedachtes en gevoelens, daar helemaal zonder oordeel echt bij te blijven, dan kan precies dat ontstaan wat er moet ontstaan. 

Maanden na mijn reis kwamen er nog steeds lichte golven omhoog; dat had ik de vorige keer niet. Het voelde alsof ik in die golf een dieper kijkje in de waarheid mocht nemen. Alles had een diepere betekenis en kwam intenser binnen. Ik was ook sneller moe. Aan de andere kant voelde ik me meer gegrond. Ik kon objectiever kijken naar wat me in een golf allemaal overkwam, ik was er sneller uit en ik stond meer in contact met mezelf. Als ik gespannen was dan kon ik goed contact maken met het onderliggende gevoel, dat er helemaal laten zijn en ervan houden. Dat was een stuk lastiger, zeg maar bijna onmogelijk, voordat ik Moeder Aya ontmoet had. 

Wat ik nog dieper ervaar dan de eerste keer, is dat ik helemaal goed ben zoals ik ben. Inclusief mijn lelijke en gekke kanten, of misschien juist wel die (door het leven gemangelde) kanten die er nog steeds zijn en alles hebben doorstaan en overleefd. Voor die kanten van mezelf heb ik daardoor een diepre waardering gekregen. Ik mag helemaal mezelf zijn. Altijd heb ik die rare kanten onderdrukt (althans, dat probeerde ik) om maar geaccepteerd te worden. Dat hoeft niet meer. Ik ben niet ziek. Ik ben precies zoals ik hoor te zijn. Ik ben extreem dankbaar voor dat gevoel. Ik heb het mijn hele leven al geweten. Pas nu valt alles op zijn plek. Begrijp ik het diep van binnen.

Het vreemde is, dat wat ik hierboven schrijf wist ik dus allemaal al. Maar alle ‘dots’ connecten, dat lukte me nog niet. Het is zó voor de hand liggend, maar misschien omdat het zo voor de hand liggend en eigenlijk simpel is, zag ik het niet.

Wanneer ze het woord ‘manifestatie’ zei besefte ik het nog niet, maar nu begin ik te beseffen wat ze daarmee bedoelde. IK ben (ook) een manifestatie van Haar. Door Haar te dienen zet ik haar neer in deze wereld.

Ayahuasca lijkt me in een korte tijd even hevig door elkaar te schudden waardoor alles loskomt, en langzaam naar beneden dwarrelt in mijn brein. Ayahuasca is voor mij niet alleen de reis zelf, maar de tijd daarna is minstens even belangrijk. Nog steeds, ruim een jaar later, merk ik dat het medicijn nog met mij aan het werk is. Ik begrijp deze realiteit beter omdat ik in die andere ben geweest. Ik zie nu dat alles verbonden is met elkaar, deze en die andere realiteit, en ik begrijp beter waarom ik bijvoorbeeld synchroniciteiten ervaar, vooral bij belangrijke gebeurtenissen. Ik begrijp ook veel beter hoe die golven van energie werken, en dat daarin ook weer alles reageert op elkaar. Ik snap mezelf en mijn ‘psychoses’ beter. Ik hoef alleen maar ruimte te geven aan dat wat in me zit.

Geef een reactie