Psychose en diabetes: genezing?

Categories Psychiatrie0 Comments

Vroeger werd psychosegevoeligheid ook wel schizofrenie genoemd. In de psychiatrie zul je vaak te horen krijgen dat dit een ziekte is die niet te genezen valt. Hoogstens kun je ervan herstellen. De kans is groot dat je de rest van je leven medicatie zult slikken (waarvan de bijwerkingen niet mals zijn).

De reden die de arts vaak zal geven is dat schizofrenie komt doordat je een stofje mist in je hersenen die aangevuld moet worden met een pilletje, een theorie die allang achterhaald is maar helaas nog steeds wordt verteld. Het wordt dan vergeleken met diabetes; daar moet je ook de rest van je leven een pilletje voor blijven slikken omdat het niet te genezen is.

Zelf worstel ik een beetje met de termen schizofrenie, psychosegevoeligheid, herstel en genezing. Vanaf mijn 13e ben ik af en aan psychotisch geweest. Momenten van verwarring, praten met stemmen in mijn hoofd en opdrachten uitvoeren, achterdocht, moeilijk contact kunnen maken met mensen, niet naar buiten durven gaan, bang voor mensen, mezelf verdoven en dag- en nachtritme omdraaien. Allemaal herkenbare elementen van een psychose.

Het lukte me wel om naar school te gaan, mijn diploma te halen en te werken. Dat putte mij wel helemaal uit, waardoor ik ook vaak ziek was en echt bij moest komen. Eenmaal uitgerust, wat dagen, weken of maanden kon duren, kon ik er weer even tegenaan. Dat zij perioden van herstel geweest voor mij.

Schizofrenie is voor mij een erg beladen term. Het impliceert een vreselijke en invaliderende ziekte, omdat dit woord altijd in die context is gebruikt. Bovendien betekent het ‘gespleten geest’, wat feitelijk niet juist is. Psychosegevoeligheid klinkt veel realistischer; de gevoeligheid kan beperkingen met zich meebrengen, maar is niet alleen maar negatief. Het brengt ook positieve dingen met zich mee, zoals creativiteit, hoge gevoeligheid van zintuigen en indrukken, goed associatievermogen, en out of the box denken.

Er is een punt geweest in mijn leven wat een omslagpunt voor mij is geweest. De bijwerkingen van medicatie die ik kreeg waren uiteindelijk erger dan mijn kwaal en maakte me erg ziek. Ik stopte er uiteindelijk mee, maar kon emoties helemaal niet meer handelen waardoor er nog 2 opnames volgde. Mijn laatste opname kwam doordat ik een zelfmoordpoging had gedaan. Wonder boven wonder heb ik dit overleefd, en toen ik me hiervan voelde herstellen, voelde ik ineens ook een enorme wil om te leven. Toen ik later ging mediteren en eindelijk goed voor mezelf leerde zorgen, voelde ik me genezen. Waar eerst een ondraaglijke pijn in mijn hartstreek was, was er nu een stromend gevoel van liefde en energie.

Eindelijk voelde ik me een gelukkig mens die niet meer in strijd was met het leven, zichzelf en anderen, maar er vrede mee kon maken. Maar, na al mijn pogingen een ‘normaal’ mens te worden, merkte ik dat ik dit eigenlijk helemaal niet wilde. Ik wilde een gezond mens zijn ja, maar geen normaal mens. Die bestaan ook eigenlijk helemaal niet. Juist die diversiteit van unieke mensen met hun vreemde eigenschappen, maakt ons als mens zo’n boeiend wezen.

En mijn vreemde eigenschappen zijn misschien wat vreemder dan die van de gemiddelde mens, ik heb er helemaal vrede mee gesloten. Toch komen die eigenschappen ook samen met mijn gevoeligheid voor psychoses. Waar iemand een fulltime baan kan hebben, elk weekend uitgaat en drinkt, misschien drugs gebruikt, daarnaast ongezond eet en toch geestelijk gezond kan blijven, heb ik deze luxe niet. Als ik stop met mediteren, yoga, gezond eten, dan weet ik dat ik minder prikkels kan verdragen en zo de kans op een nieuwe psychose vergroot.

Waarmee ik wil concluderen dat de vergelijking met diabetes misschien nog helemaal niet zo’n
gekke is. Waar je gevoelig bent voor diabetes en medicatie moet slikken, kan je door een gezonde levensstijl vaak met minder medicatie toe, of er zelfs van genezen en geen medicatie meer nodig hebben. Maar, de gevoeligheid blijft iets om de rest van je leven rekening mee te houden. Waar de een een gevoelige huid heeft of darmen, heeft de ander een gevoelige bloedsuikerspiegel of hersenen.

Ik schrijf graag over psychiatrie; in de tijd dat ik in de psychiatrie zat werd ik niet beter maar vooral zieker. Ik heb zelf ondervonden dat het beter kan!


Geef een reactie